انواع اصلی سازه های فولادی شامل سازه فولادی پورتال، سازه فولادی قاب، سازه شبکه ای و سازه غشایی کابلی می باشد.
اسکلت فلزی دروازهای: این فرم سازه بر پایه اسکلت پورتال است و برای خانههای یک طبقه بهویژه کارخانههای صنعتی مناسب است. ویژگی های آن نیروی ساده، مسیر انتقال نیرو واضح و سرعت ساخت سریع است.
سازه فولادی قاب: شامل قاب خالص، قاب پشتیبانی مرکزی، قاب پشتیبانی غیرعادی و ساختار لوله قاب. اسکلت فلزی قاب به طور گسترده در ساختمان های چند طبقه، بلند و فوق بلند استفاده می شود و می تواند فضای بزرگی را تشکیل دهد.
ساختار شبکهای: از میلههای متعددی تشکیل شده است که توسط گرهها به صورت شبکهای مشخص به هم متصل شدهاند، از جمله سیستم خرپایی متقاطع، سیستم مخروطی مثلثی و غیره. ساختار شبکهای برای سقف و کف با دهانه بزرگ مناسب است.
ساختار غشایی کابل: شامل ساختار تعلیق کابلی و ساختار غشایی (نوع کششی، نوع اسکلتی و نوع بادی). این فرم سازه ای اغلب در ساختمان هایی که نیاز به دهانه های بزرگ دارند، مانند سالن های ورزشی و سالن های نمایشگاه استفاده می شود.
از مزایای اسکلت فلزی میتوان به سرعت ساخت سریع، قابلیت بازیافت، استحکام بالا، عملکرد لرزهای خوب و غیره اشاره کرد. علاوه بر این، سازه های فولادی دارای شکل پذیری و مقاومت در برابر خوردگی خوبی هستند و برای نیازهای ساختمانی در شرایط مختلف آب و هوایی مناسب هستند.
معایب سازه های فولادی عمدتاً شامل هزینه های بالا به ویژه در مرحله سرمایه گذاری اولیه و الزامات بالا برای فناوری ساخت و ساز می باشد. علاوه بر این، سازه های فولادی ممکن است در دماهای پایین شکننده شوند و نیاز به توجه ویژه داشته باشند.